Wieś Jeziórka jest bardzo stara. Historia jej zaczyna się w XV lub nawet XIV wieku. Jej nazwa ulegała zmianom, prawdopodobnie jednak pochodzi od rzeki, na brzegu której wieś jest położona. W najstarszych źródłach znajdujemy nazwy: Jeziorka, Jeziora czy Jeziórko.
Pierwszy kościół w okolicy powstał w XV wieku w pobliskim Grabiu. Zbudowany został staraniem o.o. Benedyktynów.
Świątynia ta niebawem spłonęła. Wtedy wzniesiono nową – pięknie położoną na wzgórzu w Jeziórce. Parafię erygowano prawdopodobnie w drugiej połowie XV wieku. Akta konsystorza warszawskiego wspominają, że w 1480 roku rezydował tu ks. Jan, a w roku 1564 proboszczem był ks. Jan Łaszcz. Podczas wojen szwedzkich kościół uległ zniszczeniu i został ograbiony. Trud odbudowy nowego kościoła – pod wezwaniem św. Wojciecha – podjął po kilku latach opat płocki Michał Żółtowski. Przez cały czas kościół był związany z benedyktami. Parafia rozwijała się, więc kiedy w połowie XVIII wieku świątynia uległa zniszczeniu została odbudowana w 1771 roku staraniem opata Walentego M. Zamoyskiego. Była to budowla z drewna kostkowego, pokryta gontami i kopułą z umieszczoną na niej sygnaturką. Wtedy już znajdujący się w świątyni obraz Matki Boskiej cieszył się sławą cudownego. W roku 1818 nastąpiła kasata zakonu Benedyktynów. Parafię przejęli księża diecezjalni. W 1918 roku kościół spłonął. Na szczęście uratowano wiele wyposażenia kościelnego. Ocalał również cudowny obraz.
W miejsce spalonego kościoła wybudowano prowizoryczną kaplicę. W roku 1925 przystąpiono do budowy obecnej świątyni pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego. Świątynię projektował architekt B. Rogaczewski. Budowniczym kościoła był ks. kan. Józef Żółtek. Konsekracji świątyni dokonał w roku 1934 ks. arcybiskup Stanisław Gall. Ostatnio w latach 2002/2003 kościół został pokryty nowym dachem i zyskał nową elewację. Staraniem ks. proboszcza Wojciecha Kołakowskiego zostały wykonane witraże w kaplicach bocznych, nawach oraz w zakrystiach.
Łaskami Słynący Obraz Matki Boskiej Jeziórkowskiej
Kiedy i jak przybył do Jeziórki łaskami słynący obraz, nie wiadomo. Było to najpóźniej na początku XVIII wieku. Dokumenty z 1767 roku mówi o wielkiej czci jaką odbierał obraz wówczas uznawany już za cudowny. Łaski i cuda były tak liczne, że powstała nawet specjalna księga. Nosiła ona tytuł „Mare gratium Mariae in Jeziorka”. Księga niestety zaginęła. Zachowały się jednak nieliczne wota świadczące o istniejącym tu kulcie maryjnym, wśród nich korony prawdopodobnie ufundowane w 1771 roku. Z opisu kościoła z 1807 roku wynika, że obraz znajdował się wtedy w głównym ołtarzu. Kasata zakonu Benedyktynów nie zmniejszyła czci dla Matki Bożej, a świadczyć o tym może ogromne poświęcenie w ratowaniu Jej wizerunku podczas pożaru w 1918 roku. Gdy budowano obecną świątynię, dla słynącego łaskami obrazu przeznaczono specjalną kaplicę. Ks. Jerzy Czarnota wprowadził odprawianą przez cały rok , w każdą sobotę modlitwę nowennową. W 1987 roku ks. Kardynał Józef Glemp Prymas Polski dokonał aktu ponownej koronacji, nakładając korony na skronie Maryi i Dzieciątka.
Pieśń do Matki Jeziórkowskiej
Ref. Matko z Jeziórki witamy Cię
Skieruj Swe oczy na dzieci swe
Nie daj nam zginąć
Od złego broń
A gdy zbłądzimy, podaj Swą dłoń
I. O Matko Jeziórkowska
Oto my dzieci Twoje
Racz zlać na dusze nasze
Błogosławieństw zdroje.
II. O Matko Jeziórkowska
Oto my Twe rodziny
Błogosław Ojców, Matki
Starców i dzieciny
III. O Matko Jeziórkowska
Oto my pielgrzymi
Prowadź nas drogą łaski
po tej biednej ziemi